Clubweekend 2017 deel IV

En dan nu het allerlaatste deel van dit geweldige verslag van Nicole Claudia over het Sancho clubweekend 2017.

CW 26

De volgende ochtend, ik ben echt van mijn geloof gevallen, want ik ben onnatuurlijk vroeg wakker (zonder wekker). Dusdanig vroeg dat ik mijn lenzen nog niet eens in kan, want die moeten zeven uur in de plomp zwemmen willen ze geneutraliseerd zijn. We moeten onze slaapspullen gelijk inpakken en naar de auto brengen. We ploppen onze slaapzooi erin en lopen daarna naar het hoofdgebouw.

Ik kom dus om kwart over acht de ontbijtzaal binnen en zie geen steek zonder lenzen. Ik pak een ontbijtje, maar wakker ben ik nog niet. Dus mijn hersens beseffen nog niet dat ik ook nog een bril in mijn tas heb en dat ik die op kan zetten!! Tot er iemand die naast me zit me de tip geeft. Ik zie nu een stuk minder wazig en wordt wat beter wakker, maar echt wakker…. mwaaah dat duurt nog wel een uurtje… minstens…

CW 27

Als ik boven kom is het een drukke bedrijvigheid en ik kijk bewonderend naar de volle waslijnen… Volgens mij gaan we wat lijn te kort krijgen straks. Het is wel een gaaf gezicht hoor!! Ik ga snel aan de gang, want ik wil strakjes aan mijn Chanelrokje beginnen. Het achter elkaar kunnen naaien zorgt ervoor dat ik gretig door wil naar het volgende project, een rokje uit de La Maison Victor. Maar dan verlengd, want het origineel is mij véél te kort! Het boekje heb ik ooit gekocht voor een herenoverhemd. Nog niet gemaakt, maar wel in gebladerd… en het is me nog nooit opgevallen dat ik een Franse uitgave heb gekocht. Hoe? Geen idee… Gelukkig werkt de Sancho tam-tam als geen ander en had Inge haar Nederlandse exemplaar ook bij zich, zodat ik de beschrijving in het Nederlands kon lezen.

CW 28

Nog iets niet zo handigs. Het is zo gezellig dat ik een beetje lang blijf hangen bij de afdeling kwebbeledonia… Even bijkletsen over van alles en nog wat. Dus héél erg hard gaat mijn rokje niet…

CW 29

Ondertussen groeit en groeit de hoeveelheid kledingstukken aan de waslijnen. Aaltje loopt binnen en laat haar perfect op maat gemaakte beha zien. Echt geweldig als je dat zelf kan!! Joyce heeft een badpakje voor het dochtertje gemaakt en het één na andere shirtje kom taan de waslijn. Het is op een gegeven moment goed zoeken om een plekje te vinden en er worden zelfs kledingstukken aan de gordijnen vastgeknijpert!

Ik ga het ivoorwitte Chanelrokje doorpassen. De stof doet wat ik in mijn hoofd heb, ondanks dat de stof behoorlijk kreukelt en de lengte nu is als in een nonnenstijl. Mijn zwarte hoge hakken helpen niet om hier iets aan te veranderen.

De dames kijken dan ook een beetje twijfelend. Ik vertel wat ik voor ogen heb en wijs naar de springplooitjes die ik wel een centimeter of drie moet dicht stikken. Dat wordt een stuk mooier. Erop kom teen zwart glad shirtje of truitje en om dat te benadrukken, trek ik mijn halfwijde truitje glad naar achteren…. En dan ineens zie ik de gezichten knikken. Maar die roklengte is overduidelijk niet goed. Ineens komt Joyce met een paar spelden en plop… ze klapt de zoom naar binnen, speld de spelden in de zoom en tadaaaa!! De perfecte lengte. Ineens klopt het als ik naar beneden kijk. Nu wil ik het ook nog zelf in een spiegel zien, maar alle spiegels zijn verdwenen, want er wordt langzaam aan opgeruimd. Maar gelukkig haalt Jozica haar spiegel en hangt die aan de deur en jaaaa… Dat is hem.. het beeld van de Chanelrok in mijn hoofd.

CW 30

Inge kan bij haar garderobe nog wel een rokje gebruiken en wil de Chanelrok even uitproberen en trekt hem aan. Zij is een stuk langer dan ik en bij haar heeft het een heel ander effect dan bij mij. Bij mij gaat de rok vanaf de heupen best wel wijduit staan. Daar heb ik ook de uitstekende heupen voor a la supersonische glijbaan. Inge is rechter van bouw en de rok valt dan ook rechter. Grappig om te zien, dat je lichaamsbouw zoveel effect heeft op een simpel springplooirokje. Bij Inge komt de rok ook op haar lijstje.

Ik heb uiteindelijk mijn doel gehaald dit weekend. Ik had nog iets meer willen doen, maar ben dus niet toe gekomen aan het uitraderen van de Ditte. Ook ik ga langzaamaan de boel opruimen. Rommeltjes in de prullenbak. De restant kringloophoek-stofjes in een shopper ploffen. Die breng ik later twee straten verderop bij de echte Kringloopwinkel. Ik ga mijn auto halen en zorg dat deze dichterbij staat. Ineke zag ik al niet meer boven, dus die heeft al haar spullen beneden neergezet. Ik loop naar haar toe en haar spullen zet ze ook in de auto. Deze keer weten we beter hoe we de spullen er plezant in krijgen en kan haar stoel ook een tikkie meer naar achter staan.

Er is van alles aan fruit en drinken over, dus iedereen neemt wat mee. Na een minivergadering van het Sancho bestuur, waarbij Helma en ik even wachten op onze medepassagier c.q. chauffeur. We vullen de tijd met gekwebbel over van alles en nog wat en gaan om exact vier uur naar buiten en is het Sancho clubweekend 2017 echt afgelopen.

Ik heb er héérlijk van genoten en kijk al uit naar de volgende keer…

 

Dank je wel Nicole Claudia voor je uitgebreide verslag van een zeer geslaagd weekend. Bestuur en organisatoren heel erg bedankt voor weer een supertof weekend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s